Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U Łwowi doszcz, nad Łondonom tuman,
U Łwowi doszcz, win płacze za toboju.
Na dwoje zemlju rozitne Ła-Mansz,
Tut ja i Łwiw załyszymos oboje.
Tut ja i Łwiw... Tut ja i Łwiw...
Tut ja i Łwiw załyszymos oboje...
U Łwowi doszcz, nad Łondonom tuman,
I tut, i tam nudhuje w nebi osiń,
Bez tebe sumno i za toboju sam
Łwiw z żalju tne swoji pożowkli kosy.
I tut, i tam... I tut, i tam...
I tut, i tam nudhuje w nebi osiń...
U Łwowi doszcz, i żalibna zyma
Zahljaduje u naszi temni łycja.
U Łwowi doszcz, nad Łondonom tuman,
I tut, i tam odnakowo ne spytsja.
I tut, i tam... I tut, i tam...
I tut, i tam odnakowo ne spytsja...