Ne widdawaj nikomu ceji noczi

Pryjszła do mene ty iz kruhowerti,
A ja ljublju tebe, tebe ljublju
Wsi inszi z pam’jati mojeji sterti
Bez bojazni, bez muky, bez żalju.

Pryspiw:
Ne widdawaj nikomu ceji noczi,
Ni dnja, ni snu, ni ciłoho żyttja.
Bez tebe żyty serce wże ne chocze,
Ne może serce bez twoho im’ja.
Łetyt Zemlja u kosmos czy u prirwu, –
A my zrobim sobi małeńkyj raj,
Bo ja tebe iz sercja wże ne wyrwu
I ty mene z duszi ne wyrywaj!

Łjublju tebe do smerti czy do rana,
Ałe nawiky ja uże twoja.
Pocznetsja deń twojim im’jam, kochanyj,
Pokłycze nicz: "O, lilije moja..."

Pryspiw