Pisnja pro Łwiw

Tobi ponad simsot, ałe z toboju wsi na "ty",
Chocz wid Danyła koreni ty majesz.
Hiłky derew czerez szybky zowut do tebe jty.
Za myt ja w kapeljusi – nakrapaje.
Tak pid doszczem wodyw po wułycjach starych cerkow,
Na Łyczakiwku, de Frankowa hłyba.
Iwasjuka zawmer, zastyh tut spiw sered chrestiw.
Istorija w hraniti doszczem wmyta.

Pryspiw 1:
Odna bez parasoli łysz brukiwka.
Obnjałasja z doszczem nenacze diwka.
Ta Łwiw mowczyt, chocz dechto dorikaje:
"Wony hołubljatsja, a chtos do nytky promokaje".

Wysokyj zamok i Szewczenkiw haj zełenyj znow.
U Stryjskim parku łebediw domiwka.
Pomiż dwoma zaszportałas, zaszportałas ljubow –
To doszcz pidhłediw – zachotiłos do brukiwky.
Na płoszczi Rynok włada zasidaje kotryj rik.
Des po pidwałach rozbrełys kaw’jarni.
A w perechodach czyjas maty prosyt, szczob dotjahty wik.
Zmiszałos wse u stukoti tramwajnim.

Pryspiw 2:
Odna bez parasoli łysz brukiwka.
Obnjałasja z doszczem nenacze diwka.
Ta Łwiw mowczyt, chocz dechto dorikaje:
"Odni hołubljatsja, a chtos żyttja ce prokłynaje".

W kaminni – ty odyn, a ot w żytti takyj jak wsi.
Kochannja j zrada, chtos kohos ne czuje.
Dobro nacze w tjurmi, niby woły idut w jarmi,
A pidłe zło cwite i ne darmuje.
Tobi ponad simsot, ałe z toboju wsi na "ty",
Chocz wid Danyła koreni ty majesz.
Projdut i ci doszczi, nastanut dni j taki roky,
Na kotri kożen żytel twij czekaje.

Pryspiw 1