Otże, kudy ty jdesz?..

Pidnimy swoji oczi i dywys na wełyku rożewu kwitku,
Szczo powysła na kraju neba. Dywys dowho, nezabarom pryjde
Widczuttja, szczo Ty dywyszsja u wiczi nezbahnennoho prykrasnoho Boha.
Kwitka bilszaje i wże os wona mistyt połowynu neba,
Pronykaje u swidomist, łamaje wes nepotrib na szljachu do Tebe
Opuskaje wolju, wbywaje Twoje własne "Ja", nema syły ni bolju ni kryku
Tilky w mozku jaskrawyj pulsujuczyj zhustok switła.
Prydywysja do ńoho i piznaj, szczo ne switło to, a pisni.
Pisni wseswitu z żachu kincja, pisni wmyrajuczoho tworcja...
Chtos załyszyw tut swij trup...

Otże, Ty baczysz te, szczo Ty takyj samyj, jak wsi –
Takyj samyj tychyj i takyj samyj mertwyj.
Iduczy wułyceju Ty perestupajesz czerez własnu tiń.
Perestupajesz czerez sebe, idesz dali wułycjamy mista bez nazwy.

Otże, kudy Ty jdesz...?! Otże, kudy Ty jdesz...?!
Otże, kudy Ty jdesz...?!
...hA?...Ha?...

Toż kudy Ty jdesz?! Sztowchajuczy pered soboju łystja,
Spałene łystja, szczo joho nazywajut mynułym.
Mynułe, kotroho nasprawdi nikoły ne buło.
Tak samo, jak i twoho żyttja. Toż, kudy Ty jdesz, najiwnyj?
Nichto szcze ne wtik tak szwydko, nichto szcze ne wtik wzahali.
W kinci newydko niczoho...

Otże, kudy Ty jdesz...?! Otże, kudy Ty jdesz...?!

Toż, kudy Ty jdesz, najiwnyj? Nichto szcze ne wtik tak szwydko,
Nichto szcze ne wtik wzahali. W kinci ne wydko niczoho...
Łysze brydko, błyzko wżytko, mytko...
Tak choczytsja bljuwaty, zabuty pro wse, pomerty, maljuwaty.
O czorni-czorni pljamy, łycja-jamy, łycja-jamy –
szczO z nAmy?, Szczo z naMy? Cej swit.
Ty każesz sobi: "Cej swit – misce strażdań i bolju"
Ty choczesz wtiknuty nazad dodomu. Ty choczesz wtiknuty nazad dodomu...
Ja błudnyj syn. Ja błudnyj syn...
Wtiknuty nazad dodomu. Wtiknuty nazad dodomu.
Wtiknuty nazad dodomu...
Poczujte MenE aNheŁy! Poczujte mEne anHełY!

Otże, kudy Ty jdesz...?! Otże, kudy Ty jdesz...?!