Mij dzwinok

Nabrydło dzwonyty znowu i znowu,
Dumok ne pokyne wczorasznja rozmowa
Sobi obicjała – nomer sterty w ostannje
Ta jak joho sterty koły znaju na pam’jat?..

Rozuminnja miż namy, nema i ne bude,
Tak nacze na switi wse możut ljudy,
Zabudu tebe i sołodki obijmy,
Zabudu tebe ta budemo my wilni.

Pryspiw:
Ta znow nabyraju ja nomer znajomyj,
Rinhtonu ridnoho czuty widhomin,
Twij hołos na pliwci, zwuczyt w awtomati,
Szczo maju zrobyty, aby ne kochaty... (wes kupłet – 2)

Pry zustriczi sprobujesz mene omynuty,
A ja wse ne możu pro tebe zabuty,
Pro te jak huljały my pasmurnym rankom,
Witałys iz witrom z Wysokoho zamku.

Chowałys wid zływ po zakutkach Łwowa,
A serce ne kamiń, roztopytsja znowu
Ta zabudu tebe i sołodki obijmy
Zabudu tebe i my budem wilni.

Pryspiw