Łinywi warenyky

Enyky-benyky, enyky-benyky,
Mama zwaryła linywi warenyky.
Murka z-pid stołu njawknuła "njaw!" –
Ja jij linywych warenykiw daw.

Boże mij myłyj, szczo z neju stałos! –
Murka wes deń po pidłozi kaczałas,
Potim zasnuła bilja dwerej
I perestała łowyty myszej.

Enyky-benyky, enyky-benyky,
Mama zwaryła linywi warenyky.
Żuczka znadworu hawknuła "haw!" –
Ja jij linywych warenykiw daw.

Boże mij myłyj, szczo z neju stałos! –
Żuczka wes deń na porozi waljałas,
Potim zasnuła bilja płyty
I perestała dwir sterehty.

Enyky-benyky, enyky-benyky,
Znowu zwaryły linywi warenyky.
Ja u witalni druziw zibraw –
Mysku linywych warenykiw daw.

Boże mij myłyj, szczo z namy stałos! –
My ciłyj deń po witalni waljałys:
Chto na dywani, chto na stilci,
Chto iz wydełkoju w liwij ruci.

Snom neprobudnym usi my spymo,
W szkołu ne chodymo j burmotymo:
"Enyky-benyky, enyky-benyky,
Mama zwaryła linywi warenyky..."