Ja ljublju twoji kroky

Ja ljublju twoji kroky u tychych sadach,
De trojandy husti, mow tuman bilja wikon,
Mołodeseńkyj misjac i sribnyj nasz dach
I netorkanyj smutok rodynnych relikwij.

Może ce wse prysnyłos komus i kołys,
Cych sadiw nerealnych pryczajenyj podych,
Ty zabutyj nawiky, ty ridnyj do sliz,
Ja ljublju twoji kroky u tyszi po schodach.

Ci trojandy czekajut dawno ne tebe,
Chto tam znaje, szczo jim może j sto nawit rokiw,
Ja ljublju twoji kroky nikoły j nide.
Ja ljublju twoji kroky, ljublju twoji kroky.

Ja ljublju twoji kroky nizwidky wnoczi
W tych sadach, de nemaje ni sadu, ni domu,
Ałe je szcze ti schody i je ti kljuczi,
Łysz dwerej ne widczynyt nichto i nikomu.