Rozmowa z weczirnim soncem

Twoje zołote oko sumom pecze,
I moji kari w slozach pekuczych,
Bo w hori radity ne wmiju iszcze,
Ja ne uczytel, ja tilky uczeń.

Ty prosto weczirnje, a ja prosto rannja,
Zajdesz u temiń, i narodyszsja mołodym.
Ja w temiń ne choczu. Piznaju strażdannja,
Ta z Bohom u serci budu zawżdy.

Za obrij pokotyszsja, za nebokraj,
Zachid twij ljudjam peczal nawije,
A ja ne zajdu, a zijdu w toj kraj,
Soncem w jakomu Hospod jasnije.