Mełodija wohnju

Mełodija wohnju zowe u spohad,
Chaj połum’ja nazwe moje im’ja Wam.
W oczach diwczam biljawym krużljaje wals,
Ałe teper na tanho proszu ja Was.

Mełodija wesilna spownyt tu myt,
I połum’ja osinnje wostannje horyt,
A szczob tam ne kazały, ja Was ljubyw
Ta dolju na wokzali zhubyw, rozbyw.

Mełodija ljubowi zwuczyt dlja wsich,
U kożnim Waszim słowi iskrytsja smich,
A Wy taki ż prekrasni, jak walsu myt,
Ałe teper wid tanho dusza szczemyt.

Ałe teper wid tanho dusza szczemyt...