Osiń w duszi

Spyt twij tełefon,
Obirwani drotyky ne kontaczat
Zawtra rejs za kordon
Do bisa probaczat czy ne probaczat

Wże p’jata cyharka pid rjad,
I wże ne strasznyj tobi kinec switu
Ty choczesz, szczob wypaw snih,
Ałe za wiknom twojim tilky lito

Jidjat chtywi pohljady i
Prymuszujut serce tremtity zi strachu
Kowtaty prymuszujut bil,
Triumf nezabarom ta błyżcze do krachu

Nareszti omrijana myt,
Ty mczysz strimhołow do żyttja nowoho
Buło łysz kochannja swjate,
A bilsze nemaje niczoho swjatoho

Pryspiw:
Znaju, znaju, znaju
Nawiszczo ty farbujesz wołossja
Znaczyt, znaczyt, znaczyt
Znaczyt u duszi twojij osiń
Czujesz, czujesz, czujesz
Witer złyj huljaje nad mistom
Choczesz, choczesz, choczesz, choczesz,
Szczob use wkryłos łystjam...

Znewiryłas ty u żytti,
Ne baczysz switła w kinci tunelju
Wid zajczyka sonjacznoho,
Zdajetsja nahostrene łezo zmijeju

Szwydka smert – spokusływa smert,
Ta doli wyno potribno dopyty
Ty smerti bażajesz jomu.
Ty choczesz żyty, ty budesz żyty!

Pryspiw