Bożewiłlja

Wranci prokydajus ja,
Hudyt hołowa moja,
Znow nasnywsja strasznyj son.
Wse nawkoło ne take
I ljakaje ce mene.
Cja chworoba ne znykaje
I pryhniczuje mene,
I nawkoła załyszaje wirus
"Pafosa" i zła!

Pryspiw:
Znow nawkoło temna nicz,
Cej swit zminywsja nazawżdy.
Nas wsi turbuje hołowne
J odne pytannja w hołowi,
Czomu, nawiszczo, jak ce tak,
Nas pohłynaj wsich cej żach!?

Neważływo z kym ce buło
I z kym trapytsja teper.
Wsi bojatsja incydentu
I cych hołownych probłem!
I możływo znowu zrannja,
Widijdu wid coho ja.
Wsi probłemy nacze chmara,
Widijdut u zabuttja!

Pryspiw:
Znow nawkoło temna nicz,
Cej swit zminywsja nazawżdy.
Nas wsi turbuje hołowne
J odne pytannja w hołowi!