Horiłyce, muczenyce, zradływa-s, neboho

Horiłyce, muczenyce, zradływa-s, neboho,
Oj zradyła-s ty na switi ja wże ne jednoho.
Chto ti ljubyt napytysja, toj smutku zabude,
Bo win mysłyt-rozumije lipsze, jak wsi ljudy.
A jak win si nap’je ta j toji sywuchy,
Stane jemu swit, jak bańka, a ljudy, jak muchy.
Oj jak ide dodomońku, putaje nohamy,
Ne raz, ne dwa zemlju pore nosom i zubamy.
Jak pryjde win dodomońku ta j kłade si spaty,
Żinka łaje, dity płaczut:– Dawaj, tatu, papy.
A jak win si ta j ne spyt – bida ż moja, bida:
– Idy, żinko, do susida pozyczaty chliba.
Ide żinka do susida chliba pozyczyty,
Susid każe:– Ne tra pyty, tra na chlib robyty.