Oj kazały wrażi ljude, szczo ja zamiż ne pidu

Oj kazały wrażi ljude, szczo ja zamiż ne pidu,
Nasijała wasyłeczkiw u zełenomu sadu.
Wasylky moji i Wasyl pry meni,
Cur tobi, pek tobi, spodobawsja meni!

Rostit, rostit, wasyłeczky, ja was budu poływat;
Chodit, chodit, sławni chłopci, ja was budu myłowat!
Wasyłewi żywoty da j prokydływiji!
Kari oczi, czorni browy da j zawydływiji!

Oj pidu ja pid młyn, aż mij myłyj odyn;
Stały dumat-hadaty, jak myłoho nazwaty?
Oj nazwały b Wasyłem – wasyłeczky pachnut,
A w nas ljude noczujut – wasyłeczky poczujut!

Rostit, rostit, wasyłeczky, a ja budu poływat,
Poky żywa i zdorowa, oj, ja budu diwowat!
Oj ja tobi, moja maty, perekir naroblju:
Pownu chatu i kimnatu parubkiw nawedu.

Oce tobi, moja maty, perekiroczka,
Powna chata, i kimnata, i komiroczka!