Oj na hori dubnjaczok, pid horoju wysznjaczok

Oj na hori dubnjaczok, pid horoju wysznjaczok,
A w wysznjaczku pohrebec, a w pohrebci bondarec
Obruczyky struże toneseńko duże.

Pryjszła k jomu diwczyna choroszoho rodu:
– Pomahaj bih, bondaryku! Czoho w tebe proszu:
Nabyj meni konowoczku, szczo med-wyno noszu.

A ja darom ne schoczu, ja doroho zapłaczu:
Poszyju soroczku, poszyju druhuju...

Szowkom szyła, szowkom szyła, zołotom rubyła –
A ja swoho czeljadyna chorosze wodyła.

Oj na hori kawuny, a w dołyni dyni;
– Bodaj twoji kawuny ta pobyły tabuny,
Bodaj twoji dyni ta pojiły swyni!

Ja na tim misteczku posiju pszenyczku,
A ty budesz żaty, ja budu łeżaty.

– Ja u batka ne żała i w tebe ne budu:
Napnesz meni chołodok, ja łeżaty budu!