Większa czcionka | Mniejsza czcionka
1.
Wże dawno, tak dawno
Ne prychodyw nichto sjudy
Skilky dniw i noczej
Pewno wytekło more wody.
Ja stoju i mowczu
De kołys ne pro wse skazaw
Zatoptały trawu
Tu jaku ja wes czas poływaw.
Pryspiw:
Meni tut mało switła
Meni tut mało miscja.
Kruhom nema niczoho
Chiba pożowkłe łystja.
Ja połeczu do neba,
Ja pobiżu za hory
Ne roskażu nikomu
Pro swoje dawnje hore.
2.
Za wiknom, czuty złom
Czuty kryk z wid usich storin.
Ne prypynjajetsja szum
Niby zowsim nemaje stin.
Doszcz pryjde – zabere
Za soboju czużi slidy.
Ne załyszajetsja sył
Szczoby znowu pryjty sjudy.
Ne widlitaj
Sercja minor
Pomaranczewe serce
I todi...
Dosadońka
Skrypka
Rozbudy mene...
Spomyn
Czorni kwity
Zroby tak
Dałeko
Chto je chto
Zowsim odyn
Projde
Mynaje czas
S.O.S.
Żertwa
Chimija
Twoje im’ja!
Paranojja
Nebo
Rozprostorsja, dusze moja...
Tremtływa
Sonjasznyk
Rozplitaje peczal
Meni złe
Ty – witer
Jabłunewocwitno
Antykoljada
Ja sam
Kontrasty
Prołetiło lito
Klitka
Kłenowyj łystoczok
Obrażajsja na mene
Hroza
Ne żenysja na bahatij
Newolnyky
Łito krasneje mynuło
Kołyskowa
Mene ty ne smij ne ljubyt
Serce-ljusterce
Switska dama