Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu po kolina zajmaje,
Sydyt baba na bereżeczku, wiry ne dojmaje:

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu po oczkur zajmaje,
Sydyt baba na bereżeczku, wiry ne dojmaje:

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu pid ruky zajmaje,
Sydyt baba na bereżeczku, wiry ne dojmaje:

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu po szyju zajmaje,
Sydyt baba na bereżeczku, wiry ne dojmaje:

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu ta w rot woda lljetsja,
Sydyt baba na bereżku, iz dida smijetsja:

– Bredy, bredy, didu, ta w łuh po kałynu,
Jak ne pidesz po kałynu, to, dałebi, zhynu.

Ta wże tomu didu czupryna majnuła,
Sydyt baba na bereżku, rukamy spłesnuła:

– Oj teper że, wrażyj didu, tebe ne bojusja,
Pidu w korczmu – z kozakamy horiłky nap’jusja.