Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Dobre tiji ljachy czynjat, szczo ne kumajutsja,
Pobrawszysja za ruczeńky ta jdut winczajutsja.
Pryspiw:
– Oj bida – ne duma,
Koho ljublju, to j kuma!
– Oj łycho, szczo za hłum,
Ja ne znała, szczo ty kum!
Ta u tiji krynyczeńky zołotiji kljuczi,
Obiszczała kuma pryjty, po wodu iduczy.
Jarom, jarom, kuma moja, a ja za toboju,
Postij postij, kuma moja, zhoworim z toboju.
Oj ja rodu ne takoho, chrany mene, Boże,
Oj jak wyjdu na ułycju – utikaj, neboże!
Każut popy, każut djaky, każut dobri ljude:
– A chto bude kumu ljubyt, hrich wełykyj bude!