Do kontory ja pidu ta j sjadu na ławku

Do kontory ja pidu ta j sjadu na ławku:
– Wy, towarysz hołowa, napyszite sprawku.

Aż prychodyt hołowa, wkłonywsja nyzeńko:
– Jaku ż tobi sprawku dat, ty ż moje serdeńko?

– Napyszit papirec ta j na dowhe wrem’ja,
Szczob u połe ne chodyt j oderżuwat prem’ja.

– Oj ja tobi napyszu, a ty jdy dodomu,
I pro ceje ne każy, serdeń nikomu.