Oj umru ja, oj umru ja, budu sja dywyty

Oj umru ja, oj umru ja, budu sja dywyty,
Ta cy bude mij myłeńkyj za mnoju tużyty.

A mij myłyj zażurywsja, piszow pidhoływsja:
– Koby tiło z chaty wzjały, ja by ożenywsja.

Dity moji dribneńkiji, idit wy służyty,
Umerła wże wasza mamka, ta ni z kym wam żyty.

– Bo bido ma, czołowicze, bido ma, bido ma,
Ta poky ja na ławyci, naj-no dity doma.

– Bidna moja hołowońko, jaka ż ty zradływa,
Oj ja hadaw, szczo ty wmerła, a ty jeszcze żywa.

– Żywa, żywa, czołowicze, ta j szcze budu żyty,
Ty sja hadaw ta żenyty – borsze budesz hnyty!