Oj wnadywsja kotyk do czużoho sała

Oj wnadywsja kotyk do czużoho sała,
Chodyw win do neho, doky sała stało.
A czołowik uważaje,
Szczos tu kotyk nadbihaje.
Czatuje na ńoho,–
Wże sała ne mnoho.

– Toj-to kotyk chodyt, szczo dwi nozi maje,
Toj-to do mojeho sała prybuwaje.
Ty to chodysz po zatinku,
Namowljajesz moju żinku,
Pidesz, kote, pasty,
Ne buwaj u Nasty.

– Pusty ż mene, pane, pusty ż, mij hetmane,
Budu Boha mołyt, doky tebe stane.
I doriżky zabuwaty,
W twoji żinky ne buwaty,
Pusty ż mi dodomu,
Ne czyny soromu.

– Powidajut ljudy, szczo ty pan choroszyj,
Majesz wseho dosyt, po dostatok hroszej,
Musysz tutky poznoszaty,
W moji żinky ne buwaty.
Pidesz, kote, pasty,
Ne buwaj u Nasty.

– Chot ty mene pustysz, choczesz o tim znaty,
Jak ja w tebe buwaw, szcze budu buwaty.
Wszak że twoja żinka znaje,
Szczo mene wirno kochaje.
Pryjdu ja potomu,
Jak ne budesz wdomu.