Wysoka werba, nyzka hałuza

Wysoka werba, nyzka hałuza,
Ohniwałasja żinka na muża.

Ohniwałasja, naduszyłasja,
Wlizła na picz, rozboliłasja.

Jak win uzjaw z kłynka nahajku,
Skoczyła żinka z peczi na ławku.

– Ta jak ja schoczu chłopciw ljubyty,
Budut sja twoji zamky łomyty;

Jak sja namastju sołodynoju,
Jak schoczu, to wyjdu skałubynoju;

Jak sja namastju husjaczym sałom,
Jak schoczu, to wyjdu premudrym parom.