Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Łynuły wony
Ponad dywnymy snamy,
Ponad dałekym
Podychom u swit.
Ałe rozmywaje
jichni diji posmich.
Mertwoji snahy
jichni hołosy.
jich hołosy
Nyni stały hroju,
jich hołosy.
Społochamy boli,
Sjajwom tepłoji krowy
Pryhortajuczy
Do swojich hłybyn,
Sribni Twoji wody!
Sribni Twoji wody
Omywajut mene wid
jichnich hołosiw.
jich hołosy
Nyni stały hroju –
Switajuczoji krasy
Wody Twoji.
Krajały swit hrozy hołosni,
Strunamy stały wody rjasni i
Hrały uwi sni – sni woli.
Koływannja wody,
Tryczi, do schodu soncja,
Zibranoji,
Nepoczatoji,
Bołem kołysaje.
Syłoju swojich obijm
Omywaje mene wid sył
jichnich hołosiw.
Porynajuczy
U wołohu płoti,
Zapownywszy Toboju
Swoji łeheni.
Wse nabłyżajuczys
Do Twoho sercja boju
Mandramy wicznymy
Sribnoju hłybynoju.
Nabłyżajuczys.
Zadywljajuczys w Tebe.
Porynajuczy.
Załyszajuczys.
Sribni Twoji Wody
Syłoju swojich obijm
Omywajut mene Twoji Wody hołosni.
...i hrajut uwi sni... Sni woli.
Ptacha na jmennja Nachtingal
Kosar obrijem
Wyjdy zmuczena ljudmy...
Sribni twoji wody
Subotiw
Ne narikaju ja na boha
Majster z mista Hameln
Podych
Szczodnja wona jde nazustricz
I zijde z dołoń hospodnich
Hen, dołynoju
Popił
Do Osnow’janenka
Rozryta mohyła
Prywyd z haju
Z Isusom
Mykyta Szwaczka
Nawskyj wełykdeń
Maty
Joan. Siju raj