Meni maty nakazała

Meni maty nakazała,
Szczoby-m muża szanuwała.

A ja jeho szanuwała,
Do otawy prypynała:

– Oj jiż, mużu, trawu tuju,
Zakym borszczu ne zhotuju.

Zakym borszczu zhotuwała,
Sim raz ljaszka ciłuwała.

Jak ja sino hromadyła,
Łjaszka-m sobi prynadyła.

I szcze budu hromadyty,
Szczob druhoho prynadyty.

I w kopyci poskładaju,
Na tretoho pomorhaju.

Łjaszok ljubyj, ljaszok myłyj,
Pidu z ljaszkom do mohyły.

– Buwaj, mużu, zdoroweńkyj
I dlja druhoji myłeńkyj!