Szczodnja wona jde nazustricz

Szczodnja
Wona jde nazustricz
U wbranni dywowyżnoho kroju.
Wwodyt smich w mij mozok,
Nazywajuczy swoji diji hroju.
Pociłuj mene, mamo,
W sucilnu skronju –
Maw ja donju,
Ta ne wstyh jij dat im’ja...
Tim’ja,
Łed twerdisze wosku,
Mało b wytrymat,
Ta ne wtrymało mozku
I sirym, nebom sirym
Toj złynuw wnyz,
Załywajuczy oczi...
Tilky misto
Buło czyste.
Nacze.
Porynajuczy w siru zływu,
My jdemo, donju, do coho mista.
Posmichajuczys bez upynu,
Prowodżajut nas hidni żałosty
Łjudy,
Ridni ljudy.
I todi ja zwertajus do tebe, ałe...
Twoji obrysy zwiw netanuczyj snih.
Ty pryjszła, donju, w swit razom zi mnoju.
W podarunok pidnesty ja ne wstyh
Take harne im’ja.
A nad mistom sonce rozsypom.
Synje sonce na tli zołota neba.
Nam ity wże, donju, treba...
I wyroste na majdani derewo,
I cwit joho zasjaje wsima koloramy naciji,
I wkryje płodamy rozumu wołeljubne
misto.
Derewo, im’ja jakomu ARBOR MUNDI.
Pociłuj mene, mamo,
W sucilnu skronju –
Maju ja donju, jak namysto.
Kriz Siru zływu,
Kriz Czyste misto
My jdemo.
Kriz porożni mamyni oczi,
Kriz zanedbani oczi inszi,
My mandrujemo razom, donju,
Pidnimajuczys iszcze wyszcze.
Syłoju twojich dij
My jdemo
Syłoju.
Riwnoju je doroha,
Wirnoju
Hroju do cili krewnoji.
Wilnymy je diji twoji!
Pid namy sjajało sonce.