Witer wije, sonce hrije, doszczyk nakrapaje

Witer wije, sonce hrije, doszczyk nakrapaje,
A mij myłyj czornobrywyj polih obertaje.

A ja polih obertaju, polih zełeneńkyj,
Jak mołodyj pociłuje – jak med sołodeńkyj.

A ja polih obertaju, polih witer suszyt,
A jak staryj pociłuje – jak hadyna wkusyt.

A jak mene pociłuje chłopec mołodeńkyj,
A tak meni na serdeńku, jak mid sołodeńkyj.

A jak mene pociłuje warhatyj Mykyta,
To tak meni na serdeńku, jak piwkorcja żyta.