Nawskyj wełykdeń

Kotyłas, hen, hołowa,
U hołowi harcjuwawsja łegiń,
W rukach u łehinja trut i kremiń,
Nawkoło wże pałaje trawa.
Nad hołowoju – irżawyj dzwin,
W oczach u neji – krajina boli,
I w tij krajini powiji woli żnut
Perezriłyj połyn.
Pije w moroci stohołosyj ptach,
Jak zwije morok – to sam zitlije
I własnym tlinom mista pokryje,
Ta j spoczyne w stepach.
Syłoju doli,
Wełykodnem,
Krasno winczałys
Bil iz Wohnem.
Nawkoło Boli
Winczanoji
Cwyntarem dykym
Hrajut wohni.
Kotyłas hołowa powz ti wohni.
Zabłukały wohni ta j pid sami zori.
I w tomu nacze wesełomu hori –
Płacz switamy.
Skrywdżenoho dnja
Ne zrije switom wże hołowa,
Ne pije ptach – nyni spoczywaje.
Tlinom prominnja hraje –
Switaje.
Syłoju doli,
Wełykodnem,
Krasno winczałys
Bil iz Wohnem.
Nawkoło Boli
W czystomu poli –
Drewńomu łoni –
Switaje.