Rozryta mohyła

Swite tychyj, kraju myłyj,
Moja Ukrajino!
Za szczo tebe spljundrowano,
Za szczo, mamo, hynesz?
Czy ty rano do schid soncja
Bohu ne mołyłas?
Czy ty ditoczok nepewnych
Zwyczaju ne wczyła?
"Mołyłasja, turbuwałas,
Deń i nicz ne spała,
Małych ditok dohljadała,
Zwyczaju nawczała.
Wyrostały moji kwity,
Moji dobri dity,
Panuwała i ja kołys
Na szyrokim switi, –
Panuwała... Oj, Bohdane!..
Nerozumnyj synu!
Podywys teper na matir,
Na swoju Wkrajinu,
Szczo, kołyszuczy, spiwała
Pro swoju nedolju,
Szczo, spiwajuczy, rydała,
Wyhljadała wolju.
Oj, Bohdane, Bohdanoczku!
Jakby buła znała,
U kołysci b zaduszyła,
Pid sercem pryspała.
Stepy moji zaprodani
Żydowi, nimoti,
Syny moji na czużyni,
Na czużij roboti.
Dnipro, brat mij, wysychaje,
Mene pokydaje,
I mohyły moji myli
Moskal rozrywaje...
Nechaj ryje, rozkopuje,
Ne swoje szukaje,
A tym czasom perewertni
Nechaj pidrostajut
Ta pomożut moskałewi
Hospodarjuwaty
Ta z materi połatanu
Soroczku znimaty’...
Naczetwero rozkopana,
Rozryta mohyła.
Czoho wony tam szukały?
Szczo tam schoronyły
Stari batky?..