To za borszcz, to za kawu

To za borszcz, to za kawu
Kynuw mene aż pid ławu,
Szcze do toho kułakamy:
– Czoho kawa z burjakamy?

– A ty, myłyj, ne ljutujsja,
I tak duże ne dywujsja,
Ja w hołowi troszky mała,
Ta do kawy borszczu wljała.

Czekaj, myłyj, ne wtruczajsja,
Tilky ljudej zapytajsja.
Wony skażut prawdu jistu,
Szczo ja ż warju smaczno jisty.

W mene kawa z burjakamy,
A kapusta z harbuzamy,
A kapusta z harbuzamy,
A pyrohy z ohirkamy.

A mij myłyj, jak najiwsja,
Tilky wusa pidkrutyw sy:
– Szczob ty, myła, sto lit żyła,
Szczo-s tak smaczno nawaryła.