Kukariku, kud-ku-dak

Kukariku, kud-ku-dak,
Piszła zamiż, da j ne tak;
Piszła raz – ne harazd,
Ne pidmanysz druhyj raz.

Dałysja uznaky
Czołowiczi kułaky,
Kułakamy po bokach,
Dołonjamy po szczokach.

Pidmanyła, pidduryła
Swoho muża, duraka:
Zapałyła j u peczi
Da j po wodu piszła.

Prychodżu ja do wody,
Sydjat husy-łebedi,
Sydjat husy-łebedi,
Trepeszczutsja po wodi.

Stała ja, postojała,
Poky woda zczystyłas;
Pidnjałasja wysoko
Da j zabrałasja hłyboko,

Zaczerpnuła, zamachnuła,
Nabrała da j piszła.
Prychożu ja do seła,
Stojit kum i kuma.

Stojit kum i kuma,
Nasmichajutsja z minja.
– Oj czyja to chata skraju
Wytopljajetsja sama:

Skrutywsja borszcz u peczi,
U kutoczku stojaczy,
A kuroczka po sineczkach
Kudkudakajuczy.