Oj, Boże mij myłostywyj

Oj, Boże mij myłostywyj,
Jakyj że ja neszczasływyj,
Czy ja takyj w switi wdawsja,
Czy w hodynu zaw’jazawsja!
Pryjszow praznyk, jak hodytsja
Iz żinkoju b powodytsja.
Wzjaty jiji – jak straszyło,
Szczo wsich ljudej posmiszyło!
A w susidy chata biła,
A w susidy żinka myła,
W neji niżky newełyczki,
Nosyt żowti czerewyczky!
Do susidy weczornyci
Chodjat harni mołodyci
Szcze j diwczata pohljadajut,
Bo susidu wsi kochajut,
Bo susidu dobre znajut...
Susid chodyt, wesełytsja,
Meni płakaty choczetsja,
Susid chodyt i spiwaje,
Szczo choroszu żinku maje,
A ja rad by zaspiwaty,
Meni ż choczetsja płakaty.
Susidowa wstaje rano,
Wstaje rano, w peczi pałyt,
Susidowi jisty waryt:
Na snidannja hałuszky,
I szcze z syrom pyriżky,
A na obid borszcz i kasza,
Warenyky i smetanu
Sypłe w mysku poływ’janu,
Na połudeń borszcz i kwaszu
I hreczanu z masłom kaszu.
Kaszu z masłom szcze j łemiszku,
J korżi z makom wperemiżku.
Na weczeru chlib tepłeńkyj,
Kulisz smacznyj szcze j harjaczyj,
Niżky studżeni teljaczi
I szcze j chljaky baranjaczi...
W mene nema ni dołynky,
Ani sina stebełynky,
Szcze j do toho chata czorna,
Żinka brydka, nemotorna.
A ja skażu swojij żinci:
– Ustawaj, żinko, raneńko,
Pryberysja czepurneńko.
Wona słuchaty ne chocze,
Jak ta hadyna sokocze.
Ciłyj tyżdeń prybyrawsja,
Ik praznyku prybyrawsja,
Jisty dobre spodiwawsja.
A wona borszcz ni z czym waryt,
A chlib hłewkyj, szczo aż dawyt,
Na snidannja – za łob smycze,
Na obidi – duli tycze,
Na połudeń – kułaky,
Nasztowchaje pid boky.
A wweczeri – za łopatu,
Wyhanjaje aż na chatu.
Każe: "Z chaty ne zlizaty,
Budu kyjom potjahaty!"
A jdut ljudy, pytajutsja:
– Czoho, durnju, ne spuskajeszsja
Żinka każe: "Ne zlizaty,
Budu kyjom potjahaty".
Chocz by tut maw okolity,
Budu na chati sydity.
Oj sama ż taka łedaszczo,
Szczo ne robyt anizaszczo.
W chati smittja po kolina,
Odkołupana skriz hłyna,
Hrebinja nema i zawodu,
Każe, szczo ne prała zrodu,
Odno – spat ta łeżat
Ta do korszmy huljat.