A kudy jidesz, moje serdenjatoczko, Stepane

Żinka: A kudy jidesz, moje serdenjatoczko, Stepane?
Stepan: Ha? Szczo? Aha! Ne skażu!
Żinka: Oj hore, hore, szczo ż meni robyty,
Szczo ne chocze czołowik prawdy howoryty?
A jak bude twoja dobra łaska,
To j skażesz,
Moje serdenjatoczko, Stepane,
Moje zozuljatoczko kochane.
Stepan: Nu, na bazar.
Żinka: A czy wizmesz mene, moje serdenjatoczko, Stepane?
Stepan: Ni, ne wizmu.
Żinka: Oj hore, hore, szczo ż meni teper robyty,
Szczo ne chocze czołowik na bazar wozyty?
A jak bude twoja dobra łaska,
To j wizmesz,
Moje serdenjatoczko, Stepane,
Moje zozuljatoczko kochane.
Stepan: Sidaj nazad, ta ne połamaj, hljady, nasad.
Żinka: A szczo ty tam budesz kupuwat, moje serdenjatoczko
Stepane?
Stepan: Ne skażu, mowczy!
Żinka: Oj hore, hore, szczo ż meni robyty,
Szczo ne chocze czołowik prawdońky howoryty?
A jak bude twoja dobra łaska, to j skażesz,
Moje serdenjatoczko, Stepane,
Moje zozuljatoczko kochane.
Stepan: Nu, hruszi.
Żinka: A czy dasy meni, moje serdenjatoczko, Stepane?
Stepan: Oho! Czoho Chiwrja chocze! Kisnyczkiw! Ne dam!
Żinka: Oj hore, hore, szczo ż meni robyty,
Szczo ne chocze czołowik hruszamy daryty?
A jak bude twoja dobra łaska, to j dasy,
Moje serdenjatoczko, Stepane,
Moje zozuljatoczko kochane.
Stepan: Chot dam, to j to hnyłu.
Żinka: Za hnyłu hruszu pociłuju j duszu,
Moje serdenjatoczko, Stepane,
Moje zozuljatoczko kochane.
Stepan: Ne kanalska tobi żinka? Wmiła uhodżaty –
Treba jij wsi hruszi widdaty.
Na, het bery z miszkom, ta odczepys od mene!