Nechaj że nas Boh rjatuje

Nechaj że nas Boh rjatuje,
Szczo nasz batko ne statkuje:
Bere Jwana i Dem’jana,
Petra, Hrycja i Stepana,
Maksyma, Semena szcze j Tereszka.
Zibrałasja kumpanija
Newełyczka, ałe czesna:
Jidni siły po odyn bik,
Druhi siły po druhyj bik,
Kuper’jan najstarszyj poseredyni.
– Zibrałysja my ta wsi tuteczky,
Ne prosti ljudy – wse remisnyczky:
To pysari, to maljari,
To kowali, to sljusari,
To muzyky, to dzwonari,
To szewczyky, to kramari,
Wynowary j pywowary,
Kuper’jan – cechmejster nad sołomoju.
Oj daj że nam, Hospody,
Szczo my zibrałys,
Szczo my sobi troszeczky
Ponapywałys.
Chto majuczyj, chto bahatyj,
Chto pokirnyj, chto zawzjatyj,
Chto wrodływyj, chto choroszyj,
Komu teczut z riczok hroszi,
A Kuper’jan każe: "Ja wes u złoti".
Biżyt Hanna szcze j Tetjana,
Straszat batka Kuper’jana,
Biżyt Hanna szcze j Danyłko:
– Tikaj, tatku, kudy wydko,
Os mamunja jde, wsim bida bude!
Odni każut: "Iskryjmosja!"
Druhi każut: "Pryznajmosja",
Odyn każe: "Sydim tycho",
Druhyj każe: "Bude łycho",
A Kuper’jan każe: "Jakos to bude!"