Komu wnyz!

Mne choroszo,
Nam choroszo,
Wsem choroszo,
W Pomojnoj jame.
Эch, połetat bi nad cwetamy nezrełimy.
Эch, opłodotworyt bi, cztob wirosły spełimy.
Эch, choroszy misły, da wisochło prawoe,
Est eszcze łewoe, da semja rżawoe.

Łyca płiwut po reke,
Sydja w bolszom, neruszymom sowke.
Deń urożaja,
Błyzytsja żatwa,
Myrom prawyt spłosznaja machatma.
Narod pozabił o toske,
Sydja w sowke.

Sowi rożajut w tepłe.
Musor prykroet wse diri w hnezde.
A nasza robota – mi эtym sowkom
Roem jamu prazdnycznim dnem,
Hotowja sjurpryz,
Dlja tech, komu wnyz.

Wremja zameni systemi.
Sowynie jajca – dostojnaja wremeny smena.
A nasza smena – stocznie trubi.
Ych produwajut systemnie hubi
Wełykoderżawnoj żeni –
Myłoj strani.

Sowi sohrejut jajco.
Skoro jajco prewratytsja w łyco.
Mi roem jamu w эtom dobre,
Cztob bit błyże k czystoj zemłe,
Hde netu kris.
Dlja tech, komu wnyz.