Jeszcze wczora izweczora ljulka sja kuryła

Jeszcze wczora izweczora ljulka sja kuryła,
Ta jak wpała iz prypiczka – na zemlju sja zbyła.

Ta piszow ja na torh, na torh ljulku kupuwaty,
Łjulka buła dorohaja, ne mih storhuwaty.

A diwczyna czornobrywa jajci prodawała,
A ja jeji prosyw, prosyw, szczoby storhuwała.

Zakuryw ja fajku-ljulku, piszow na zaloty,
Prychodżu ja do jidnoji – zamkneni woroty.

Prychodżu ja do druhoji, a druha sja duje,
Ja hołowu pid szapczynu: "Naj ty mat morduje".

Pryjszow że ja do tretoji czerez perełazy,
Jakyjs dureń mene swysnuw szczos zo sztyry razy.

– A ty, durnju, czoho bijesz, czoho ne pytajesz?
A win mene jeszcze raz: "Czomu ne wtikajesz?"

Ta j zaczaw ja utikaty bez czużi horody,
Zamotawsja w harbuzynnja ta j narobyw szkody.

Zaczały mja pozywaty, do sudu pysaty,
Ta j ja musiw sztany draty, harbuzy łataty.

A ja odyn załataju, a druhyj zaszyju,
A tretij wże ne zmahaju, bo b’jut pany w szyju.