Oj iz horba na dołynu powołeńky zijdu

Oj iz horba na dołynu powołeńky zijdu,
Speczy, speczy, duszko, knyszyk, wweczer do te pryjdu.

Oj ispeczy ta że j speczy ta j postaw na komyn,
Może ja sy prywezusy izpizna hołoden.

Łjubka spekła, złahodyła dlja mene po-ljucky,
A ja skoczyw do druhoji na peczeni kljucky.

A ja skoczyw do tretoji, tam sama natyna,
Oj ja sy ne spam’jataw – cy se nicz, cy dnyna.

A ja widty zawernusy ta j nazad do neji,
A cja wże sy nahniwała ta j zamknuła dweri.

Oj pryjszow ja pid wikonce, u chatku sy proszu,
Tak my banno za knyszykom, triszky ne hołoszu.

A ja tobi nastełyła bili poduszeczky,
A ty piszow do druhoji na holi doszczeczky.