Kazaw mi bateńko pihnaty kozy

Kazaw mi bateńko pihnaty kozy
W zełenu dubrowu, w hustiji łozy.

Kryczała, łajała didczaja maty,
Zbudyła z switannja, ne dała spaty.

Zasnuw ja tak kripko, spaw try hodyny,
A wse ż to, matinko, z didczoj pryczyny.

Pidwedu hołowu; prodru oczeńky,
Pobaczu, szczo nema ż mojeji kozońky.

Bihaju po lisi sjuda – ne tuda,
Nazad sja wertaju, ne znaju, kuda;

Ohljanusja j bihnu prudko do lisa,
Czy jij ne zziły wowky do bisa?

Bihaju po lisi, soboju nudżu,
Szczos łeżyt pid sadom, zdałeka wydżu.

Pobaczu i zbłyzka diwczynu spljaczu,
Ne smiju zbudyty, tilky ne płaczu.

I stysnu diwczyni bili ruczeńky,
Ohljanetsja, otworyt czorni oczeńky.

Kryczała, łajała, ja ne ljakawsja,
Naj że oczeńka naciłuwawsja.