Bożestwenna trompita

Zahljadaje niczka temna u widczynene wikno,
Pusto w liżeczku mojemu, ne pryhornetsja nichto.
I nichto ne pokochaje, i niczoho ne czekaje,
Łysz Bożestwenna trompita hraje, spaty ne puskaje.

Zakuwała zozułeczka, obirwałosja serdeczko,
Pokotyłsja do dołu. Wse distało mene znowu!
I nikomu ne cikawo, i ne żal mene takoho.
Hraj, Bożestwenna trompito! Ne łyszaj mene samoho!

Niczo ne dijetsja, nichto ne sunetsja,
Nicz, na wułyci tycho, aż czuty jak
Chtos kochajetsja, płacze, łajetsja,
W domowyni perewertajetsja.

A meni terpec wrywajetsja!
Ne żyjetsja, ne kinczajetsja,
I niczoho ne łyszajetsja,
Jak upasty w cej trans.
Boże, pomyłuj nas!