Buw sobi harnyj chłopec

Buw sobi harnyj chłopec,
Maw rokiw dwadcjat try,
Łjubyw kozak diwczynu
I z syrom pyrohy.

Pryspiw:
Oj czuły, czuły, czuły,
Czy czuły, czuły wy,
Łjubyw kozak diwczynu
I z syrom pyrohy.

Czy tepli, czy studeni,
Czy z biłoji muky;
Diwczyna chłopcja ljubyt,
A win jist pyrohy.

Iz hory wysokoji
Napały worohy.
Kozak łyszyw diwczynu
I wchopyw pyrohy.

Kozak maw dowhi nohy,
Skakaw czerez stepy
Diwczynu rjatuwaty,
Bo wże z’jiw pyrohy.