Jszow ja nebom

Iszow ja nebom jakos, dywno ce buło,
Pohoda lotna, tilky sonce szcze pekło.
Mij ruch powilnym buw, ta j choda łehka.
Toż, zadywywsja ja na ti nebesa.
Ta, nudno tak meni na samoti stało...

Pryspiw 1:
Chodjat chłopci na storonci –
Chto pid Bohom, chto pid soncem,
Chto pomer, a chto iszcze żywyj.
Sydjat diwky pid wikoncem,
Na swojich czekajut chłopciw,
Koho z wijska, a koho z tjurmy.

Huljaju dali nebom, kosjaka kurju,
Aż, raptom czuju, nacze chtos mene huknuw,
Ja ostowpiw znenacka, coho ne czekaw –
Zhory Pidłuskyj kłycze, a z zemli Sałman!
I łehko tak meni iz nymy wtroch stało!..

Pryspiw 2:
Chodjat chłopci na storonci –
Chto pid Bohom, chto pid soncem,
Chto pomer, a chto iszcze żywyj.
Sydjat diwky pid wikoncem,
Ta pro tych spiwajut chłopciw,
Szczo u wijsku dosi ta u tjurmi.

Sydiły dowho tak – napewno kilka dniw.
Dmytro Pidłuskyj znow do Boha połetiw,
Pobih Sałman piseń spiwaty do Fomy,
A ja piszow sobi tycheńko do sim’ji.
I ważko znow meni na samoti stało...

Pryspiw 1

Pryspiw 2