Dawnyna (Kuzmy ta Dem’jana)

De spljat u mohyłach didy-kozaky,
De misjac huljaje nad stepom szyrokym,
Tam czujetsja marewom podych hłybokyj,
Z Wełykoho łuhu tam wijut duchmjani witry.

To Kuzma ta Dem’jan – Bożiji kowali,
Kołys w dawnynu pryw’jazały do płuhu
Zmijuku wełyku ta j zorały po łuhu,
Do Czornoho morja poryły riczky ta bałky.

Pryspiw:
Witer dme, trawy hne... (3)
Witer dme, hej...

Do zachodu soncja porubanyj szljach,
Szczo buło kołys, to teper pozabuto,
Mowczyt Wołopas, to tak maje buty,
Dusza zahubyłasja des w bur’janach.

Ne treba szukat zaczarowanyj skarb,
Szcze czas ne pryjszow, szczob win dawsja u ruky,
Pidnjaty kryła ta j na czajci za witrom czkurnuty,
Szczo za dumu myczyt nimyj bożewilnyj kobzar?..

Pryspiw