Nadija

Prolitajut lita i nema worottja,
Wże za obrij chowajetsja sonce,
Ałe my mołodi, bo dusza mołoda,–
Szcze ne stukaje starist w wikonce.
Chocz onuky uże zihriwajut sercja,
Ta ne ljubysz ty słowo "babusja",
Każesz, szczo, jak ranisz, ty drużyna moja,
Nu, a ja wże chaj budu – diduso.

Pryspiw:
Nadije moja, zirońko z wysoka,
Poradnyce i radoste moja,
Czoho ty zażuryłas, karooka –
Usmiszka tobi, bilsze do łycja.

Na uzbiczczi żyttja załyszaju peczal,
Bil i smutok pływut za wodoju,
Ja i kłopoty wsi zabuwaju, koły
Zustriczajemos wdoma z toboju.
Berehyne ty nasza, ljubowe moja,
Szczyro Bohu za tebe moljusja,
A szcze wirju, szczo skażut onuky kołys:
"Ty najkraszcza u switi babusja".

Pryspiw