Czeresznja

Wczora padaw szcze snih, i nareszti –
Wże sohodni wesnjana pora.
Rozcwiła na Altoni* czeresznja
Duże rano cej rik rozcwiła.
I meni znowu pered oczyma
Ridnyj dim i czeresznja w sadu,
I matusja zażurena, sywa,
Wyhljadaje, koły ja pryjdu.

Pryspiw:
Oj czereszne, czereszne.
Czuża ty, czereszne.
Zapach cwitu, jak wdoma p’janyt,
Nahadała ty junosti wesny,
I kłubok żalju w horli tremtyt.

Ałe dolja mene ne puskaje
I des nosyt w czużij storoni,
A matusja czekaje – ja znaju,
I wid coho szcze ważcze meni.
Dołe-dołeńko moja minływa,
Posmichnysja proszu chocz u sni,
Podaruj nawesni meni dywo:
Daj zahljanuty w oczi sumni.

Pryspiw

Błudnyj syn chaj dodomu wernetsja,
Mami wysuszyt slozy hirki,
Chaj szczasływa wona usmichnetsja
I weseli spiwaje pisni.
Wczora padaw szcze snih i nareszti –
Wże sohodni wesnjana pora,
Pysze mama, szczo wdoma czeresznja
Duże rano cej rik rozcwiła.

Pryspiw:
Oj czereszne, czereszne,
Moja ty czereszne.
Szczo tebe ja pokynuw – prosty,
Powerny meni junosti wesny,
Wse łyche, szczo buło, zabery.