Kołyskowa

Spljat małeńki żowtenjata,
Spljat diwczatka i chłop’jata,
W temrjawi dytjaczyj spyt sadok,
I prychodyt w sny korotki,
Kolorowi i sołodki
Łahidnyj usmichnenyj didok.
Win u zmorszkach szczułyt oczi,
I boridkoju łoskocze:
– Spy, moje wkołysane dytja!
Niżno dychaje u wucha,
I dytja szczasływo słucha
Ridnoho, kochanoho wożdja.

Ty kożnu nicz, prychod do kas, Iłlicz,
Do naszoji kazkowoji krajiny! Pohomony –
I chaj rożewi darunkom twojim budut
Dlja dytyny!..
Dlja kożnoji radjanskoji dytyny...

U holiwku łysuwatu, u boridku ruduwatu
Radisno wdywljajetsja chłopcza
I z’jawljajetsja spokusa
Wdjaczno smyknuty za wusa
Myłoho tatusja Iłlicza.
Chto na switi najmudriszyj!
Ty, jedynyj, najridniszyj! –
Strymaty j u sni ne można sliz...
Słowo twoje mudre snytsja:
– Wczytsja, wczytsja, j szcze raz wczytsja! –
Szczob pobuduwat socializm!

Spljat maljata-doszkoljata...
Zawtra w nych Żowtnewe swjato –
Deń, koły skinczyłas temna nicz.
A tomu – nechaj jim snytsja,
I nikoły ne skinczytsja
Kazoczka, szczo wyhadaw Iłlicz.
Spljat dońky i spljat synoczky...
Tepli, radisni strumoczky
Wybihły z-pid kożnoho dytja...
Dity wyrostut wełyki,
A strumky zilljutsja w riky,
I poteczut u switłe majbuttja...