Mili, santy, kilo

My znaje, szczo koły je milimetry,
Powynni buty koncze j kiłometry.
A, jak w żyttju isnuje milihram,
To musyt des znajtys i kiłohram.

P’jatsot raziw pide po mililitru
U kożnu namy wypytu piwlitru,
A, jak po misti jde milicioner,
To strinetsja i kiłocioner.

Jakszczo je mili, to maje buty j santy,
Ałe to szcze dribni milicijanty,
Koły ż ne durni, a ce takoż buwa,
Potjahnut zhodom na kiło abo dwa.

Po misti chodjat milicionery,
Na pysok wyhljadajut, jak centnery,
Szcze j bilsze, bo u kożnoho ruka
Trymaje na try kyła patyka.

Jakszczo ty mitynhujesz u nedilju,
Ne liz u oczi milju abo kilju,
Bo majut paru zajwych tych kiło,
Szczo prosjatsja w twoje durne czoło.

U sereseri nemaje chulihanstwa,
Wse chulihanstwo teper politykanstwo,
A szcze rozżaryw kiłocejskyj aparat,
Nemow zalizku na trydcjat kiłowat.

Zalizka wyprasowuje kołony,
Na kożnoho z tryzubom – po piwtony,
Iz złodijamy wporałasja wże
I nas samych wid sebe bereże.

Kilicija za kożnym milikrokom
Nedrimanym prosteżyt kiłookom,
A treba – j zachystyt nas wsich u raz
Wid wsjakych burżuaznych tam zaraz.

U emweesi, czytaw ja nyni w presi,
Szcze je oti, chto buw w enkaweesi
I szcze ne wmer toj nostalhujuczyj didok,
Jakyj by daw za milikroka kiłostrok.

A szczo robyty, jaki pryjnjaty m’jery,
Koły my wsi, jak wyjawljajetsja, bandery?..
Odna nadija, szczo wid nas wrjatuje nas
U speczahonach roboczyj interkłas. Fas!