U Łwowi doszcz

Łystopadowyj pył, urywok iz sjużetu,
Symfonija na tli doszczu,
A ja idu opiw czy dwadcjat na dew’jetu
Po stryjskij u humowim płaszczu.
Ja na swoju bidu zabuw parasolju,
Bo tak wże skławsja toj sjużet.
Trołejbusy ne jdut, ne pustjat bez parolja,
A taczky my stawaty ne chotjat.

Pryspiw:
U Łwowi doszcz,
Doszcz, doszcz, doszcz...

Hodynoju ranisz ja styh podumat stachu,
A, może, by-s udoma sydiw,
Bo zmoknesz ni za hrisz, dywys, jak kapyt z dachu,
Ne choczete pryjmyty Łwiw?
Kobity jdut sumni, jak żaby w kałabani,
Chołodni mokri ta słyzki.
Na swiżim parkani doszky powyrywani,
A to buły suchi doszky!

Pryspiw

U nebi het dira, na ratusz wodu łyje
Z ponediłka, a wże czetwer.
Z-pid weżi wyzyra na wsju otu stychiju
Sumnyj demokratycznyj mer.
Papery załywa, nema na misci zama,
Na strich wedut slidy kalosz,
Chocz włada i nowa, ałe pohoda taka sama,
I ot – sobi roby, szczo chocz.

Pryspiw