Korabel

Ja ne zabudu bilsze niżnych oczej,
Ja ne zabudu dotyku do szczastja.
U nebi tone des nasz korabel,
Nasz korabel kochannja, nasze szczastja.

Ty ne każy: "Łjubow projszła" –
Jiji pryjnjat ty ne chotiła.
Newże zabuła ty wesnu?
Jiji meni ty powernuła.

Ja ne żywu, ja ne żywu,
Bez tebe ja łysze isnuju.
Ty podaruj meni wesnu,
Ty podaruj meni mynułe.

Zabrała ty u mene wse,
A serce tak i ne wernuła.
Łjublju tebe, ljublju tebe,
Chocz, może, ty mene zabuła.

Tobi ja podaruju nebo mrij,
Kochannjam sliw ja zaczaruju.
Ty ne każy meni: "Ne mij",
Ty zrozumij – tebe ljublju ja...

Ja ne zabudu bilsze niżnych oczej,
Ja ne zabudu dotyku do szczastja.
My pobudujem razom nasz korabel.
Ty łysze wir meni – wse bude kraszcze...