Dity soncja j switła

W naszych żyłach tecze kozacka krow,
W naszych łehenjach czyste powitrja.
My cinujemo widdanist i ljubow,
Ce tomu szczo my dity soncja j switła.

Z naszoji rany szcze myrotoczyt krow,
Na obłyczczi szcze ne uterti slozy.
I chto znaje, koły prybudut znow
Sonce, witer, zływa, hroza, morozy?

Nasze serce b’jetsja postijno w takt,
Powtorjajuczy rytmiku switu.
Naszi oczi pidtrymujut wasz kontakt,
Ce tomu szczo my dity soncja j switła.

De waszi ruky, nohy i hołowa?
Wyjdit wsi razom iz temrjawy peczery!
Chaj ce ne budut porożni słowa!
Ce bude poczatok nowoji ery!