Ne sotwory sobi kumyra

U switi perekruczeń i obmanu,
De stilky chytrych i krywych dzerkał,
Tam, de za dobrym schowane pohane
Tak ważko widnajty swij ideał,
Szukaj joho ne borom, a duszeju,
Ne wir usomu tomu, szczo błyszczyt,
Łysz Boże słowo mudristju swojeju
Nas nadoumyt jak na switi żyt.

Pryspiw:
Ne sotwory sobi kumyra – ni!
Bo można tak prodatys satani.
Pered bahatstwom ty ne padaj wnyz,
Ne prydywljajs do drib’jazku dribnyc;
Kumyra inszoho sobi ne sotwory,
Bo Hospodu dywytysja zhory.
Czym ty żywesz i szczo bażajesz ty.
Czy ty z dobra, czy ty iz marnoty.

Chocz ty prawytel, skupanyj u sławi,
Takych jak ty nema zdajetsja dwoch,
Ałe ne wir u wyhadky łukawi,
Bo nad toboju suddja je Boh.
Jakszczo cju mudrist budem pam’jataty,
To ne potrapym w pastku iz oman,
Odyn łysz obraz na chresti rozp’jatyj
Obereże nas ot boljuczych ran.

Pryspiw