My wsi pomremo

Deń za dnem ti sami pytannja
Dlja czoho żyty? Dlja czoho strażdannja?
Komu potribni drużba i ljubow?
Nacze cwjachy u mozok znow i znow
Bezhłuzda borotba za swoji prawa
Wid pustych obicjanok bołyt hołowa
Nas hodujut łajnom i my żremo, jak swyni
Jak bezdumni bezmozhi tupi twaryny
Zminyty szczos nemaje możływosti
Skazaty: "FUCK OFF!" brakuje smiływosti
Ważko znajty prawylnyj szljach
Koły toboju kerujut bil i strach
Koły mozok rujnuje paranoja
A sterw’jatnyky krużat nad hołowoju
Tak, prawylnyj szljach obraty nełehko
Koły wsi dorohy wedut u pekło.

Pryspiw:
Koho zachyszczaty?
Za szczo borotys?
Żyttja – łajno!
A my usi pomremo!

Swit tone u własnij brechni
My łamajemo wse, szczo buduwały
My szukajemo switło w kinci tunelju,
Kudy nas dałeko j hłyboko posłały
My – fiszky w rukach prodażnych szczuriw
Jaki hrajut u swoji prodażni ihry
My na samomu dni, po wucha w łajni
Bez krapli nadiji, bez krapli wiry
Nawkoło nemaje ljudej, nawkoło zombi
Wony żywut dlja sebe, żywut u sobi
Bez poczuttiw i bez dumok
My jdemo w bezodnju za krokom krok
W honytwi za tym, czoho ne distaty
My wtratyły wse, use, szczo mały
Ne znajuczy prawył my ljubymo hraty
Ałe żyttja – ce hra, jaku my prohrały.

Pryspiw

Bil, strach
U twojich oczach
Wże wse odno
My pomremo.

Pryspiw