Emihrant

Ty uże emihrant... W tebe insza zamorska adresa,
Je na stił szczo podat, ne brakuje, zdajetsja, dobra.
Tilky znow pyszesz ty: snjatsja wse meni kaniwski płesa,
Znow prychodyt u sny batka-materi chata stara.

Pryspiw:
Emihrant, emihrant – neznajomi obłyczczja,
I mynułe – nenacze pohasła swicza.
Emihrant, emihrant – tilky znow tebe kłycze
Neschołoła ljubow, kałynowa peczal.

W zakordonne żyttja zaplitaw ty rożewu nadiju,
Howoryw: zażywem, bo tam je wse dlja sercja i ruk.
Ni, czohos tam nema... Bo rwe duszu wsjakczas nostalhija –
Ne chworoba, ałe najboljuczisza muka iz muk.

Pryspiw

Ja tobi ne suddja... Ty ne perszyj i ty ne jedynyj...
Może, czas prołetyt, i zihrijut prynady czużi.
Tilky choczu, szczob znaw – załyszajetsja wse ż Ukrajina
Dlja mołytwennych sliw, dlja ostanńoho zbłysku duszi.

Pryspiw